Zamek krzyżacki w Grudziądzu w zasadzie już nie istnieje, zachowały się tylko ruiny po rozbiorce zamku na początku XIX wieku.

Budowę zamku ceglanego rozpoczęto w połowie XIII wieku na miejscu dawnego grodu drewnianego zniszczonego przez Prusów. Miejsce wybrano z uwagi na dominujące położenie nad doliną Wisły i miastem Grudziądz (różnica wysokości ok. 60 metrów). Budowę zakończono w XIV wieku. Zamek w Grudziądzu był siedzibą komtura zakonu krzyżackiego.

Charakterystycznym elementem zamku w Grudziądzu była wieża Klimek o wysokości 30 metrów, połączona z murami zamkowymi zwodzoną kładką usytuowana na wysokości 13 metrów. Wieża Klimek to był punkt obserwacyjny, więzienie i klasyczny stołp, czyli wieża ostatecznej obrony.

Po 1410 roku zamek był okresowo w rękach polskich, w 1454 roku został zdobyty przez wojsko Związku Pruskiego, a po 1466 roku został siedzibą polskich starostów Grudziądzkich. W zamku bywali królowie polscy, król szwedzki Karol X Gustaw i car Piotr Wielki.

Zamek ucierpiał w wyniku potopu szwedzkiego i późniejszych wojen w XVIII wieku. Na polecenie króla pruskiego Fryderyka Wilhelma został rozebrany w celu pozyskania cegły do budowy cytadeli i więzienia. Ocalała tylko wieża Klimek.

Miasto wydzierżawiło teren zamku w 1839 roku, a w 1872 Góra zamkowa została wykupiona. Teren porządkowano, założono park, a Góra Zamkowa służyła rekreacji mieszkańców Grudziądza. Wieża Klimek została zniszczona w marcu 1945 roku przez żołnierzy niemieckich.

W ostatnich latach odbudowano wieżę widokową Klimek, a cały teren udostępniono do zwiedzania. Kiedy obejdziemy spichrze w Grudziądzu, ulicą Ratuszową i zamkową możemy dość na Górę Zamkową.